Η έναρξη της αποκατάστασης (reconstruction) του μαστού μπορεί να ξεκινήσει ταυτόχρονα με την επέμβαση της μαστεκτομής. Η απόφαση για την άμεση αποκατάσταση θα πρέπει να είναι επιλογή του ογκολόγου χειρουργού του μαστού, ανάλογα με τον ιστολογικό τύπο του καρκίνου. Τελευταία υπάρχει η τάση να γίνεται άμεση αποκατάσταση σε κάθε ιστολογικό τύπο καρκίνου. Μετά την αφαίρεση του μαζικού αδένα ο πλαστικός χειρουργός μπορεί να παρασκευάσει μια τσέπη κάτω από το μείζονα θωρακικό μυ(Major pectoralis) και να τοποθετήσει σ’ αυτήν ένα tissue expander ειδικό για το μαστό. Τέτοια tissue expanders διαθέτει η βρετανική εταιρεία Nagor. Στη συνέχεια κλείνει τη τσέπη με ράμματα, τοποθετεί παροχέτευση και συρράπτει το δέρμα. Για δύο και πλέον μήνες και μια φορά την εβδομάδα ο γιατρός γεμίζει το expander με φυσιολογικό ορό από τη βαλβίδα του διαδερμικά ώσπου στο τέλος της διαδικασίας να πλησιάσει το 130% του επιθυμητού όγκου. Η επόμενη φάση της αποκατάστασης περιλαμβάνει επέμβαση αντικατάστασης του expander με μόνιμο ένθεμα σιλικόνης της Nagor. Προτείνουμε την επιλογή ενθέματος της Nagor γιατί υπερτερεί σε όλα τα φυσικά χαρακτηριστικά όλων των ενθεμάτων σιλικόνης της αγοράς. Τα ενθέματα αυτά αποτελούνται από συνεκτική σιλικόνη (cohesive), αποφεύγοντας τη διαφυγή, έχουν ειδική τραχεία (textured surface) επιφάνεια που αποκλείουν τη πιθανότητα ανάπτυξης κάψας,(capsule) και περίβλημα χαμηλής σκληρότητας,(stiffness) ώστε να αποφεύγεται η ανάπτυξη σηρώματος,(seroma) αποδίδοντας μια αίσθηση ενσωμάτωσης στους γύρω ιστούς.
Η μέθοδος αυτή δεν καθυστερεί την έναρξη της φαρμακευτικής θεραπείας αλλά ούτε και αποκλείει την υποβολή της ασθενούς στην ακτινοβολία.
Απώτερη αποκατάσταση :
Στη περίπτωση, που ο χειρουργός του μαστού επιλέξει την αποκατάσταση σε δεύτερο χρόνο, αυτή θα πρέπει να ξεκινήσει δύο έως τρία χρόνια μετά την ακτινοβολία, ώστε να αποκατασταθεί όσο δυνατόν περισσότερο η αιμάτωση (Blood Supply) του δέρματος, που έχει επηρεαστεί από τη θεραπεία. Και στη περίπτωση αυτή ο πλαστικός χειρουργός θα εκτιμήσει την ποιότητα του δέρματος, που μπορεί να επιτρέψει τη μέθοδο αποκατάστασης με tissue expander και μόνιμο ένθεμα στη συνέχεια. Αν όλα έχουν καλώς η ασθενής υποβάλλεται σε επέμβαση όπου πάλι ο πλαστικός χειρουργός δημιουργεί τσέπη κάτω από το μείζονα θωρακικό μυ για να τοποθετήσει το tissue expander. Ακολουθείται η ίδια διαδικασία όπως στην άμεση αποκατάσταση μέχρι να επιτευχθεί η διάταση του υπερκείμενου μυός και δέρματος κατά 130% του επιθυμητού όγκου. Η επόμενη επέμβαση περιλαμβάνει την αντικατάσταση του expander με μόνιμο ένθεμα σιλικόνης.
Στη περίπτωση, που είτε δεν υπάρχει μείζονας θωρακικός μυς, (αφαιρέθηκε στη εκτεταμένη ριζική(radical) προηγηθείσα μαστεκτομή) είτε η ποιότητα του δέρματος από την ακτινοβολία είναι επηρεασμένη, η αποκατάσταση δεν πρέπει να γίνεται με μέθοδο tissue expander και μόνιμο ένθεμα, γιατί οι πιθανότητες αποβολής του ενθέματος είναι αυξημένες. Στις περιπτώσεις αυτές η αποκατάσταση θα πρέπει να γίνεται με αυτόχθονο (Homologus) ιστό της ασθενούς, δηλαδή με κρημνό. Οι κρημνοί που χρησιμοποιούνται στη πλαστική χειρουργική είναι ο TRAM (μεταφορά του δερμολιπώδους κάτω τμήματος της κοιλιάς με αιμάτωση, που στηρίζεται στον αντίθετο από την αποκατάσταση, ορθό κοιλιακό (rectus abdomemus) μυ) και ο πλατύς ραχιαίος μυς(latisimus dorsi). Όταν χρησιμοποιείται ο πλατύς ραχιαίος μυς θα πρέπει κάτω από αυτόν πάλι να τοποθετείται ένθεμα σιλικόνης γιατί αυτός δεν έχει όγκο.
Στις περιπτώσεις όπου έχει γίνει τμηματεκτομή ή ογκεκτομή η αποκατάσταση με ένθεμα δεν είναι εύκολο να αποδοθεί ικανοποιητικό αισθητικό αποτέλεσμα. Συνήθως στις περιπτώσεις αυτές οι πλαστικοί χειρουργοί εφαρμόζουν επανειλημμένες μεταμοσχεύσεις (fat grafting) λίπους ώστε να επιτύχουν το επιθυμητό σχήμα.
Σάββατο 6 Νοεμβρίου 2010
Επεμβάσεις για την επανόρθωση του μαστού μετά την μαστεκτομή
Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 2008
Νέα άρθρα στον Ιάτωρα
AIDS: ΜΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΝΟΣΟΣ
Πλησιάζει το κλείσιμο της τρίτης δεκαετίας από την εμφάνιση των πρώτων περιστατικών λοίμωξης από τον ιό της επίκτητης ανοσολογικής ανεπάρκειας (HIV), τον ιό που προκαλεί το AIDS.
Η επιδημία του AIDS έχει περάσει από πολλά στάδια.
Ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1980 σαν μια θανατηφόρα νόσος, κάτι που συνεχίστηκε μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του 1990.
Η περίοδος αυτή θα μείνει στην ιστορία ως μια άνιση μάχη της ιατρικής επιστήμης αλλά και της ανθρώπινης επιθυμίας για ζωή απέναντι σε μια μάστιγα χωρίς έλεος, έναν ιό-δολοφόνο.
Από το 1995 περίπου και μετά, με την ανακάλυψη και εξάπλωση της λεγόμενης ισχυρής αντιρετροϊικής θεραπείας (HAART), τα πράγματα άλλαξαν ριζικά. Δειλά-δειλά η ανθρωπότητα αναθάρρησε και εμφανίστηκε φως στον ορίζοντα για τους ασθενείς του AIDS...γράφει ο Ι. Μπαραμπουτης >>>
ΜΑΙΕΥΤΙΚΗ ΥΠΕΡΗΧΟΓΡΑΦΙΑ
Η καταπληκτική εξέλιξη της Υπερηχοτομογταφίας τα τελευταία χρόνια οδήγησε στην διάδοση της χρήσης της σε πολλούς τομείς της Ιατρικής, ένας από τους οποίους είναι και η Μαιευτική. Έτσι βλέπουμε την εμβρυομητρική Ιατρική να γίνεται υποειδικότητατης Μαιευτικής-Γυναικολογίας.
Ο υπερηχοτομογράφος-ή υπέρηχος- είναι πλέον ένα διαγνωστικό εργαλείο απαραίτητο στο σύγχρονο μαιευτήρα για την παραολούθηση της εγκυμοσύνης.
Το πρώτο Υπερηχογράφημα
Το πρώτο υπερηχοτομογράφημα γίνεται λίγες εβδομάδες μετά τη δίαγνωση της εγκυμοσύνης ( περίπου 5-8 εβδομμάδες μετά την τελευταία έμμηνο ρύση) προκειμένου να πιστοποιηθεί η βιωσιμότητα του εμβρύου, να ελεγχθεί η καρδιακή του λειτουργία, να διαγνωσθεί έγκαιρα πιθανή πολύδυμη ή έκτοπη κύηση. Γίνεται αντιληπτό πόσο σημαντική είναι η διάγνωση πολύδυμης κύησης όσον αφορά την παρακολούθηση της εγκυμοσύνης. Είναι πολύ σημαντικό το πρώτο αυτό υπερηχογράφημα και για να...γράφει ο Χ. Χηνιάδης >>>
ΛΙΠΩΔΗΣ ΕΚΦΥΛΙΣΗ ΗΠΑΤΟΣ Η ΛΙΠΩΔΕΣ ΗΠΑΡ Η «ΛΙΠΟΣ ΣΤΟ ΣΥΚΩΤΙ»
Η λιπώδης εκφύλιση του ήπατος ή ηπατικη στεάτωση όπως είναι ο επιστημονικος ορισμός της ορίζεται ως η κατάσταση εκείνη η οποία χαρακτηρίζεται από τη συσσώρευση λίπους εντός των κυττάρων του ήπατος
Τα αίτια της ηπατικης στεάτωσης είναι τα ακόλουθα
- Αλκοολ. Η συστηματικη κατανάλωση αλκοολ αποτελεί ένα από τα συνηθέστερα αίτια εναπόθεσης λίπους στο ήπαρ. Πρακτικά όλοι οι ασθενείς οι οποίοι αναφέρουν μακροχρόνια κατανάλωση αλκοόλ εμφανίζουν ηπατική στεάτωση...γράφει ο Α. Ρούσσος>>>
Η ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΜΕ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ BRAILLE
(Από την εισήγηση στο 4ο Πανελλήνιο Συνέδριο του Ελληνικού Ινστιτούτου Εφαρμοσμένης Παιδαγωγικής και Εκπαίδευσης με θέμα: «Σχολείο Ίσο για παιδιά Άνισα», Αθήνα, 4-6 Μαΐου 2007).
1. Τι είναι το σύστημα BRAILLE
Το braille είναι ένα απτικό σύστημα ανάγνωσης και γραφής. Αποτελείται από ανάγλυφες κουκκίδες που αντικαθιστούν τα γράμματα του αλφαβήτου και φέρει το όνομα ενός τυφλού Γάλλου, του Louis Braille, που το επινόησε. Η βάση του είναι το «εξάστιγμο»: έξι ανάγλυφες κουκκίδες, τοποθετημένες ανά τρεις σε δυο στήλες, όπως το έξι στο ζάρι. Για να προσδιορίζονται πιο εύκολα οι κουκκίδες είναι αριθμημένες από πάνω προς τα κάτω 1-2-3 αριστερά και 4-5-6 δεξιά...γράφει η Ράνια Χιουρέα>>>
ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΠΝΕΥΜΟΝΟΣ
O καρκίνος του πνεύμονα είναι ο καρκίνος που προσβάλλει την τραχεία, τους βρόγχους (αεραγωγούς) και το στρώμα των πνευμόνων (κυψελίδες).
Αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου λόγω καρκίνου σε πολλές ανεπτυγμένες χώρες του κόσμου.
Ευθύνεται για το 34% περίπου των θανάτων από καρκίνο στους άντρες και για το 23% στις γυναίκες.
Το κάπνισμα είναι το κυριότερο αίτιο και ευθύνεται σχεδόν για το 85%των κακοηθών νεοπλασμάτων του πνεύμονα.Ο καπνός περιέχει ουσίες που με το πέρασμα του χρόνου αλλοιώνουν τις ιδιότητες των κυττάρων.
Ο κίνδυνος προσβολής από καρκίνο αυξάνεται με την πρόοδο της ηλικίας.Άτομα ηλικίας άνω των 70 ετών έχουν 300 φορές μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης της νόσου από ότι άτομα ηλικίας μικρότερης των 30 ετών...γράφουν οι Μ. Κορδώνη & Ε. Ραζή >>>
Παρανοϊκή οργάνωση προσωπικότητας
Σύμφωνα με δημοσίευμα ( Βήμα 9/7/2006) η παράνοια αυξάνεται, προκαλώντας έκπληξη ακόμα και στους ερευνητές του Ινστιτούτου Ψυχιατρικής του Βρεττανικού Πανεπιστημίου King’ s College. Οι επιστήμονες, σύμφωνα με το δημοσίευμα, αποδίδουν την αυξανόμενη παράνοια ανάμεσα στο γενικό πληθυσμό στον σύγχρονο τρόπο ζωής, τις απρόβλεπτες κοινωνικές αλλαγές και στα ΜΜΕ που εξαπολύουν συνεχώς νέους κινδύνους και νέες απειλές.
Είναι γνωστό ότι ζούμε σε μια εποχή που ο φόβος του Αλλου, του διαφορετικού δημιουργεί ανησυχίες και εμμονές για απρόβλεπτους και ανεξέλεγκτους κινδύνους. Ομως, η βάση της παρανοϊκής σκέψης δεν είναι ο φόβος και η εξωτερική απειλή. Είναι απόλυτα φυσιολογικό να φοβάται κάθε άνθρωπος μπροστά στον κίνδυνο κοινωνικών αλλαγών, που ανατρέπουν τα δεδομένα του ή που τον εμποδίζουν να διατηρήσει την ευημερία...γράφει η Μ. Λασσιθιωτάκη >>>
